Zakończenie roku formacyjnego DK 2026

Zakończenie roku formacyjnego Domowego Kościoła Archidiecezji Krakowskiej

– W każdej modlitwie jest misja. Nie tylko ja stoję przed Bogiem, ale moja droga życia jest drogą w małej wspólnocie z ludźmi, z osobą, którą kocham i której ślubowałem, że jej nigdy nie opuszczę. Dziękczynienie za te dary to jedno z pierwszych ćwiczeń przynależności do drogi Domowego Kościoła – mówił ks. Henryk Bolczyk, współpracownik Czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, podczas Mszy św. na zakończenie roku formacyjnego Domowego Kościoła Archidiecezji Krakowskiej. 

Przed Mszą św. miało miejsce zawiązanie Wspólnoty, rozpoczęte modlitwą, którą poprowadził moderator diecezjalny ks. Artur Głąb. 

Następnie głos zabrała para diecezjalna: Agata i Włodzimierz Wójtowiczowie. Przypomnieli, że w mijającym roku formacyjnym wiele osób pochylało się nad tematem wyznania wiary. Zwrócili także uwagę na dziewięciomiesięczną Nowennę, która przygotowywała do odnowienia osobistego przyjęcia Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. – Wielu z nas już ten akt ponowiło. Tych, którzy jeszcze tego nie uczynili, bardzo serdecznie zachęcamy – mówiła Agata Wójtowicz. – Dziękujemy Dobremu Bogu za wszelkie dobro, trudy i zmagania. Za każde spotkanie z drugim człowiekiem, za każde spotkanie z wami. Księdzu Arturowi dziękujemy za towarzyszenie nam, modlitwę, współpracę, życzliwość i wyrozumiałość – podkreśliła. 

Włodzimierz Wójtowicz skierował słowa podziękowania także do par rejonowych, które w tym roku tworzyły krąg diecezjalny. – Przede wszystkim dziękujemy za to, że służyły rodzinom, towarzyszyły formacji, modlitwie, powstawaniu nowych kręgów i organizacji różnych wydarzeń w rejonach – powiedział.

Para diecezjalna przypomniała, że pod koniec roku formacyjnego odbyły się wybory w pięciu rejonach. Ustępującym parom rejonowym podziękowali za posługę, a nowym życzyli odwagi i asystencji Ducha Świętego. 

W dalszej części spotkania para diecezjalna podziękowała małżonkom, kapłanom oraz diakoniom, którzy podejmowali posługę w ciągu roku formacyjnego. Wspomniano szczególnie o przygotowaniu rekolekcji i służbie wobec tych, którzy je przeżyli lub będą przeżywać w najbliższym czasie. – Dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób angażowali się w różne posługi i prace w ciągu całego roku. Ze swej strony my również dziękujemy za modlitwę za nas.

Podczas spotkania obecna była także diakonia misyjna. Jak przypomniała para diecezjalna, wraz z innymi diakoniami troszczy się ona o rozszerzanie charyzmatu ks. Franciszka Blachnickiego w różnych krajach i na kontynentach. – Członkowie diakonii prowadzą rekolekcje m.in. w Kenii, Tanzanii i Kazachstanie dla młodzieży i dorosłych. Wspierają misjonarzy oraz wprowadzają ducha misyjnego w całym ruchu oazowym.

Zebranych zaproszono do odwiedzenia misyjnego kiermaszu, a także do udziału w pielgrzymkach organizowanych przez Domowy Kościół. Uczestnicy  zostali zachęceni do uczczenia relikwii Św. Zelii i Ludwika Martin ,Św. Jana Pawła II, Bł. Rodziny Ulmów.

Następnie głos zabrali przedstawiciele rejonu I, którzy przypomnieli, że obejmuje on siedem parafii i czternaście kręgów Domowego Kościoła. – Poznajemy się, rozwijamy się i odkrywamy swoje talenty. Staramy się służyć tak, jak potrafimy – mówili, wskazując także na rozwijającą się diakonię misyjną, diakonię życia oraz współpracę z diakonią ewangelizacji.

Para diecezjalna podziękowała parom rejonowym i wszystkim z rejonów I i XI oraz tym, którzy zaangażowali się w przygotowanie spotkania.

Głos zabrał również ks. Leszek Uniwersał, proboszcz parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie-Bieżanowie. Przybliżył historię miejsca, przypominając, że parafia funkcjonuje od ponad 600 lat, a Bieżanów był własnością kanoników kapituły wawelskiej. – Cieszymy się, że jesteście. Niech to będzie czas modlitwy, czas uwielbienia Pana Boga, później czas radości przy stole, we wspólnocie – mówił proboszcz.

Ks. Leszek Uniwersał zaprosił uczestników do starego kościoła, gdzie znajduje się obraz Matki Bożej Bieżanowskiej, kopia obrazu Salus Populi Romani, oraz do kaplicy z witrażami Szkoły Wiedeńskiej. Wskazał także na możliwość uczczenia relikwii. – Czujcie się swobodnie, czujcie się bezpiecznie. Niech Pan Bóg wszystkim błogosławi, daje łaskę i chwilę odpoczynku w naszej parafii – podkreślił.

– Rozpoczynamy ucztę miłości, którą jest Eucharystia. Pragniemy stanąć przy ołtarzu Pana, by móc stawać się świadkami i uczniami Chrystusa – powiedział na początku Mszy św. moderator diecezjalny Domowego Kościoła ks. Artur Głąb. Powitał głównego celebransa, ks. Henryka Bolczyka, który był wieloletnim współpracownikiem Czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, a w latach 1983-2001 pełnił posługę moderatora krajowego i generalnego Ruchu Światło-Życie. Ks. Artur Głąb przekazał także słowa pozdrowień od moderatora diecezjalnego Ruchu Światło-Życie w Archidiecezji Krakowskiej ks. Ryszarda Gacka. – Przeżyjmy ten szczególny czas łączności z wszystkimi rodzinami, które pozostały w swoich domach, przy swoich obowiązkach, by móc wspólnie obdarzać się miłością – dodał.

Ks. Henryk Bolczyk podziękował za zaproszenie i wyraził radość z możliwości towarzyszenia kręgom w dziękczynieniu za całoroczną pracę. Przyznał, że poprzedniego dnia spotkał się z osobami, które były zainteresowane postacią Czcigodnego Sługi Bożego Franciszka Blachnickiego i to serdeczne spotkanie sprawiło mu radość, którą chce się dzielić z zebranymi. 

W homilii ks. Henryk Bolczyk przywołał swoje doświadczenie towarzyszenia Domowemu Kościołowi w Carlsbergu, w polskim ośrodku, „gdzie złożył ofiarę życia ks. Franciszek Blachnicki”. 

Wskazał na dar potrójnej modlitwy, która należy do drogi formacyjnej Domowego Kościoła. Jak podkreślił, chodzi o modlitwę osobistą, modlitwę małżonków oraz modlitwę rodzinną z dziećmi. – Najpierw małżonek i małżonka pilnują modlitwy osobistej, potem modlitwy rodzinnej z dziećmi i modlitwy wzajemnej ze sobą, mąż z żoną – zauważył.

Stwierdził, że potrójna modlitwa staje się misją, wspólną drogą z ludźmi, których się kocha. – W każdej modlitwie jest misja. Nie tylko ja stoję przed Bogiem, ale moja droga życia jest drogą w małej wspólnocie z ludźmi, z osobą, którą kocham i której ślubowałem, że jej nie opuszczę nigdy. Dziękczynienie za te dary to jedno z pierwszych ćwiczeń przynależności do drogi Domowego Kościoła – mówił kapłan.

W dalszej części homilii zwrócił uwagę na pierwsze świadectwo wiary, które rodzice mogą dać dziecku. Wskazał, że już przy prostych znakach, takich jak krzyżyk, czy obrazek nad łóżkiem, pojawia się okazja do pierwszego głoszenia Ewangelii. 

Ks. Henryk Bolczyk zaznaczył, że zadaniem rodziców jest jak najwcześniej ukazywać dziecku Boga jako Tego, który kocha najmocniej. Kapłan podkreślił, że modlitwa jest pierwszym znakiem wiary i przypomnieniem, że człowiek „nie jest tylko dla ciała”. 

Odwołując się do Ewangelii, wskazał na konieczność troski o życie duchowe. – Przy dzisiejszym nadmiarze informacji, życia problemami świata, nam wszystkim grozi zagubienie życia duchowego w sobie – przestrzegał i zachęcił, by zadać najbliższym pytania o ich życie duchowe. 

Prosił, aby czas wakacji nie był czasem zapomnienia o tym, co duchowe. Pytał, czy w bagażu, plecaku i walizce znajdują się „elementy życia duchowego”. W tym kontekście przywołał słowa św. Pawła z Listu do Rzymian o poznaniu Boga przez stworzenie. Jak wskazał, czas wakacji może stać się zadaniem duchowym, jeśli człowiek uczy się podziwu dla piękna stworzenia i stawia pytanie o jego źródło. – Przez stworzenie mogę poznać, a nawet powinienem poznać Stwórcę. To jest przestrzeń myśli, jaka ma towarzyszyć człowiekowi duchowemu – podkreślił.

Ks. Henryk Bolczyk przypomniał, że według nauki Czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, człowiek duchowy to ten, który przyjmuje dar światła życia, zaczynającego się od światła rozumu.

Kapłan wrócił pamięcią do stycznia 1972 roku w Lublinie, kiedy – jak wspominał – ks. Franciszek Blachnicki zaprosił osiemnastu księży do pracy nad programem oazy. – Tworzyliśmy ten program z księdzem Franciszkiem. Wtedy pierwszy raz ujrzałem syntezę Ruchu. Porwało mnie to – wspominał.

Wyjaśniając myśl ks. Franciszka Blachnickiego, wskazał kolejne wymiary światła dla życia: rozum, sumienie, Słowo Boże, osoba Jezusa Chrystusa Zbawiciela oraz Kościół. – Jezus mnie cały czas prowadzi, wychowuje. To naturalne wyposażenie, światło rozumu, zdolność poznania, obowiązek pogłębienia wiedzy, jest cechą naszej formacji. Obowiązkiem jest pogłębiać wiedzę, na czym natura Kościoła polega – podkreślił na zakończenie homilii. 

Przed zakończeniem Mszy Św. ks. Artur Głąb zaprosił pary moderatorskie, aby wyszły na środek świątyni. – W tym roku w czasie wakacji odbędzie się 16 turnusów rekolekcji Domowego Kościoła. Proszę o błogosławieństwo dla par moderatorskich odpowiedzialnych za organizację i prowadzenie rekolekcji – powiedział.

Błogosławieństwa udzielił ks. Henryk Bolczyk. Zwrócił uwagę, że zakończenie roku formacyjnego jest czasem dziękczynienia za „roczne żniwo”, a rozpoczynające się rekolekcje są jak nowa wiosna. Kapłan zaznaczył, że małżeństwa podejmujące posługę podczas rekolekcji znajdują się „na pierwszej linii siewu Królestwa Bożego”. W modlitwie prosił Boga, aby umocnił ich miłość małżeńską i wspierał swoimi łaskami w zadaniu, którego się podejmują. Pobłogosławione zostały także świece, które pary moderatorskie otrzymały jako znak posłania. 

Na zakończenie przedstawiciele rodzin Domowego Kościoła podziękowali ks. Henrykowi Bolczykowi za sprawowaną Eucharystię, głoszone słowo Boże, wspólną modlitwę i świadectwo kapłańskiej posługi. – Szczególnie jesteśmy wdzięczni za słowa, które umacniały naszą wiarę, pomogły głębiej spojrzeć na nasze powołanie małżeńskie i rodzinne oraz zachęcały do jeszcze pełniejszego zawierzenia Chrystusowi – mówili. Słowa wdzięczności skierowano także do wszystkich obecnych kapłanów. Rodziny Domowego Kościoła zapewniły ich o modlitwie przez wstawiennictwo św. Jana Pawła II, prosząc jednocześnie o liczne powołania kapłańskie i zakonne. 

Kolejną częścią wydarzenia była agapa, która stała się przestrzenią budowania Wspólnoty, rozmów i wzajemnego poznania. Był to czas dzielenia się doświadczeniem minionego roku formacyjnego, radością ze spotkania oraz planami na nadchodzące rekolekcje.

Domowy Kościół Archidiecezji Krakowskiej

Link do zdjęć:
https://drive.google.com/drive/folders/1johUWkBsCvmLYlXf6SQWa3valVtr8NeA?usp=drive_link